تکامل حشرات
تكامل حشرات
باور عمومي اين است كه حشرات از اجدادي شبيه به كرمهاي خاكي تكامل يافتهاند، اجدادي كه ناخنداران (Onychophora) ابتدايي هم از آنها مشتق شدهاند و سنگوارههاي آنها در رسوبات دريايي دورهي كامبرين كه متعلق به بيش از 500 ميليون سال قبل است، به خوبي حفظ گرديده است. ناخنداران امروزي داراي برخي از ويژگيهاي كرمهاي حلقوي و بندپايان هستند. ناخنداران باقيمانده، گروهي مشتمل بر حدود 65 گونه كرم مخملي لارو مانند از جنس Peripatus هستند كه در زيستگاههاي مرطوب مناطق گرمسير زندگي ميكنند. اين جانوران داراي بدني بندبند، يك جفت شاخك، و 14 تا 43 جفت پاي كوتاه بدون بند هستند. ناخنداران با داشتن يك كوتيكول نازك، قابل نفوذ و انعطافپذير، يك جفت نفريدي (اندامهاي دفعي) در هر حلقه و يك سيستم عصبي مشابه با سيستم عصبي كرمهاي خاكي، به آنها شباهت دارند. ناخنداران همانند حشرات داراي ناخن، سيستم گردش خون باز، دستگاه تراشهاي، يك هموسل، آروارههاي بالاي شبيه حشرات و غدد بزاقي هستند. برخي از محققان در گذشته ناخنداران را ردهاي از بندپايان در نظر ميگرفتند اما اين جانوران غالبا در يك شاخهي مجزا به نام شاخهي Onychophoraقرار داده ميشوند. محققان براي يك يا دو بار، يك مسير تكاملي مجزا را براي حشرات پيشنهاد كردهاند (منشا تكنسبي)، منشاهاي دونسبي و منشاهاي چندنسبي. با استناد به سنگوارههاي به دست آمده، اولين حشرات در دورهي دونين دوران پالئوزوئيك، حدود 400 ميليون سال قبل به صورت اشكال بيبال وجود داشتهاند. حشرات سنگوارهاي اوليه بيشتر شبيه به دمموداران (Thysanura) امروزي هستند. تكامل سريع حشرات در دورهي كربونيفر (360 ميليون سال قبل، در دوران پالئوزوئيك) اتفاق افتاد، يعني دورهاي كه زمين تحت سيطرهي گياهان آوندي ابتدايي بزرگ و سپس سرخسها و بازدانگان قرار داشت. دومين دورهي تكاملي سريع حشرات در دورهي كرتاسه دوران مزوزوئيك، حدود 140 ميليون سال قبل اتفاق افتاد. در آن هنگام، تعداد گياهان گلدار رو به افزايش و تعداد بازدانگان رو به كاهش گذاشته بود. تكامل متقابل و سازگاري به گياهان گلدار باعث موفقيت و توسعهي چندين گروه از حشرات، از جمله سوسكها، بالپولكداران، زنبورهاي عسل و جوربالان گياهخوار گرديد.