تغذيه‏‌ي لاروها از گليسرول و دسترسي حشرات کامل به آب و اثرات آن‏ها روي طول عمر و باروري حشرات کامل ش

پژوهش و نگارش:

مژگان حيدري تقي‌آبادي

 

استاد راهنما:

دکتر محسن يزدانيان

 

استاد مشاور:

دکتر علي افشاري

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

چکيده

     شب‌‏پره‏‌ها و سخت‌بال‌پوشان آفت انباری اغلب در آزمایشگاه‏ها برای مطالعه‏‌ی چرخه‏‌ی زندگی و راهبرد‏های جفت‌گیری حشرات به عنوان گونه‌‏های الگو مورد استفاده قرار می‏‌گیرند. در این تحقیق، اثر سه فاکتور: تغذيه‌ي لاروها از گليسرول در دو سطحِ وجود و عدم وجود گلیسرول در رژیم غذایی لاروها، دسترسی حشرات کامل نر به آب در دو سطح دسترسي و عدم دسترسي حشرات کامل نر به آب، و دسترسی حشرات کامل ماده به آب در دو سطح دسترسي و عدم دسترسي حشرات كامل ماده به آب بررسی شد. لذا، در بررسي حاضر، 8 تركيب تيماري در 11 تكرار مورد بررسي قرار گرفتند. لاروهاي شب­‌پره‌ي مديترانه‌اي آرد در دو رژيم غذايي شامل جوانه‏‌ي گندم، مخمر آب‌جو و گليسرول به نسبت 10 به 1 به 2 و ديگري فقط حاوي جوانه‏‌ي گندم و مخمر آب‌جو به نسبت 10 به 1 پرورش داده شدند. به حشرات کامل ظاهر شده اجازه داده شد تا پيش از جفت‌گيري به مدت دو روز آب بنوشند. اثر وجود گليسرول در رژيم غذايي لاروها روي طول عمر حشرات كامل نر و ماده معني‌دار بود. نرها و ماده‌هاي دسترسي داشته به گليسرول در دوره‌ي لاروی، نسبت به نرها و ماده‌های دسترسي نداشته، از طول عمر بیش‌تری برخوردار بودند، هر چند اين اختلاف‌ها در برخي مواقع معني‌دار نبودند. طول عمر حشرات كامل ماده‌ي پرورش يافته روي دو رژيم غذايي دارا و بدون گليسرول، با افزايش تعداد تخم گذاشته شده به ترتيب افزايش و كاهش يافت. هم‌چنين، اثر گليسرول روي توليد تخم شب‌پره‌ي مديترانه‌اي آرد در سطح احتمال يك درصد معني‌دار بود و حشرات كامل پرورش يافته روي رژيم غذايي لاروي داراي گليسرول، تعداد تخم بيش‌تري را توليد كردند. اثر دسترسي حشرات كامل نر و ماده به آب غيرمعني‌دار ولي اثر متقابل آن دو در سطح احتمال پنج درصد معني‌دار بود كه نشان مي‌دهد دسترسي داشتن يا نداشتن يك جنس به آب، مي‌تواند اثر دسترسيِ ديگري به آب را روي باروري ماده‌ها تحت تاثير قرار دهد. افزودن گليسرول به رژيم غذايي لاروهاي شب‌پره‌ي مديترانه‌اي آرد موجب افزايش تفريخ تخم‌هاي اين گونه گرديد و جفت‌گيري نرها و ماده‌ها دسترسي داشته و نداشته به آب با هم در تركيب‌هاي مختلف، روي درصد تفريخ تخم‌ها اثر متفاوتي داشت.

 

واژه­‌هاي کليدي: شب‏‌پره‏‌ي مديترانه‏‌اي آرد، گليسرول، دسترسي به آب، حشرات كامل، طول عمر، باروري.

بررسی فونستیک کنه‏‌های خاك‌زي راسته‌ی میان‌استیگمایان در شهرستان بافت، استان کرمان

پژوهش و نگارش:

اسما رجايي

 

 

استادان راهنما:

دکتر محسن يزدانيان

دكتر شهروز كاظمي

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

چکیده

     در این پژوهش که طی سال­های 1390 و 1391 در منطقه‌ي بافت (استان کرمان) انجام شد، 38 گونه‌ي متعلق به 21 جنس، 13 خانواده و شش بالاخانواده از کنه‌­های راسته­‌ی میان­‌استیگمایان جمع‌آوری و شناسایی شدند که از میان آن­ها، دو گونه برای اولین بار از ایران گزارش می­‌شوند و پنج گونه نیز جدید می‌باشند که به ترتیب با علامت­‌های ^* و ^** در زیر مشخص شده‌­اند:

 

Macrochelidae: (1) Macrocheles merdarius (Berlese, 1889) [220 ♀]; (2) M. glaber (J. Müller, 1860) [1 ♀]; (3) M. muscaedomesticae (Scopoli, 1772) [57 ♀]; (4) M. sp. nov.^** [7 ♀].

Eviphididae: (5) Alliphis halleri (G. & R. Canestrini, 1881) [4 ♀].

Pachylaelapidae: (6) Pachylaelaps pectinifer (G. & R. Canestrini, 1881) [5 ♀]; (7) Onchodellus karawaiewi (Berlese, 1920) [10 ♀]; (8) O. reticulatus^* (Berlese, 1904) [1 ♀]; (9) O. sp. nov.^** [1 ♀].

Laelapidae: (10) Laelaspis sp. nov.^** [1 ♀]; (11) Gaeolaelaps asperatus (Berlese, 1904) [18 ♀]; (12) G. azarbaijaniensis (Faraji et al., 2008) [1 ♀]; (13) G. sp. nov.^** [2 ♀]; (14) G. aculeifer (Canestrini, 1883) [37 ♀, 16 ♂]; (15) G. queenslandicus (Womersley, 1956) [12 ♀]; (16) G. kargi (Costa, 1968) [8 ♀]; (17) G. nolli Karg, 1962 [8 ♀]; (18) Androlaelaps sp. [2 ♀]; (19) A. casalis (Berlese, 1887) [16 ♀]; (20) Cosmolaelaps vacua (Michael, 1891) [13 ♀].

Digamasellidae: (21) Dendrolaelaps sp.1 [2 ♀]; (22) Dendrolaelaps sp.2 [10 ♀]; (23) Digamasellus sp. [1 ♀].

Blattisociidae: (24) Cheiroseius (Posttrematus) necorniger (Oudemans, 1903) [15 ♀]; (25) Ch. (Posttrematus) sp. nov.^** [5 ♀]; (26) Lasioseius youcefi Athias-Henriot, 1959 [22 ♀]; (27) L. sp. [1 ♀].

Ascidae: (28) Antennoseius (Antennoseius) bacatus Athias-Henriot, 1961 [10 ♀].

Ameroseiidae: (29) Ameroseius lidiae^* Bregetova et al., 1997 [4 ♀].

Melicharidae: (30) Proctolaelaps sp. [1 ♀].

Parasitidae: (31) Parasitus fimetorum (Berlese, 1903) [41 DN]; (32) P. consanguineus Oudemans & Voigts, 1904 [2 DN]; (33) P. hyalinus Willmann, 1949 [6 DN].

Trematuridae: (34) Trichouropoda patavina (G. Canestrini, 1885) [1 ♂]; (35) Nenteria breviunguiculata (Willmann, 1949) [1 DN]; (36) N. stammeri Hirschmann & Z. Nicole, 1969 [1 DN].

Urodinychidae: (37) Uroobovella marginata (C.L. Koch, 1839) [2 DN].

Uropodidae: (38) Uropoda orbicularis (O.F. Müller, 1776) [4 DN].

 

واژه‌هاي كليدي: فون، ميان‌استيگمايان، خاك‌زي، بافت، كرمان.

بررسی فونستیک تریپس‌های خاک‌زی و قارچ‌خوار در شهرستان گرگان، استان گلستان

پژوهش و نگارش:

عطيه كتولي

 

استاد راهنما:

دکتر محسن يزدانيان

 

استاد مشاور:

مهندس جليل علوي

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

چکیده

     در این تحقیق که در مورد بال­‌ریشک­داران خاک­زی و قارچ­‌خوار انجام شد، با نمونه­‌برداری از خاک­ها و خاک­ برگ­های جنگلی و سرشاخه­‌های خشکیده­‌ی درختان جنگلی، در مجموع 5 گونه تریپس متعلق به 4 جنس جمع­ آوری شدند. همه­‌ی نمونه­‌های جمع­‌آوری شده به زیرراسته­‌ی Tubulifera و خانواده­‌ی Phlaeothripidae متعلق بودند. در بین نمونه­‌ها، یک جنس و یک گونه برای اولین بار از استان گلستان گزارش می­‌شوند که با علامت ^* مشخص شده­‌اند. اسامی گونه­‌ها به شرح زیر است:

I. Subfamily Phlaeothripinae

1. Hoplothrips sp.*

2. Hoplandrothrips sp.

3. Haplothrips aculeatus

4. Haplothrips flavicinctus

 

II. Subfamily Idolothripinae

1. Pseudocryptothrips meridionalis* Priesner

 

     تراکم این بال­‌ریشک­داران به رغم نمونه­‌برداری­های فراوان، بسیار پایین بود و در بسیاری از نمونه‌های گرفته شده وجود نداشتند. تمام گونه­‌های جمع­‌آوری شده به صورت اسلایدهای میکروسکوپی دایمی در گروه گیاه­ پزشکی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان نگه­داری می‌شوند.

 

واژه­‌های کلیدی: فون، تریپس، خاک­زی، قارچ­‌خوار، گرگان.

بررسی ويژگي‌هاي زیست‌شناختي شب‌پره‌ی مدیترانه‌ای آرد، Anagasta kuehniella (Lep., Pyralidae) در اثر

پژوهش و نگارش:

مهسا صفا

 

استاد راهنما:

دکتر محسن يزدانيان

 

استاد مشاور:

دکتر محمدحسن سرايلو

Normal 0 false false false

چكيده

‌ميزان نشو و نما و قدرت باروري شب­‌پره­‌ي مديترانه­‌اي آرد، Anagasta kuehniella، روي پنج رژيم غذايي تهيه شده از (1) آرد گندم + سبوس گندم (75 درصد و 25 درصد) (FB)، (2) جوانه‌ي گندم + مخمر نان + گليسرول به نسبت (10 به 1 به 2 وزن به وزن) (MYG)، (3) جوانه‌ي گندم + مخمر نان (10 به 1 وزن به وزن) (MY)، (4) سبوس گندم + مخمر نان + گليسرول (20 به 1 به 2 وزن به وزن) (BYG)، و (5) سبوس گندم + مخمر نان + گليسرول + آب (100 به 5 به 10 به 5 وزن به وزن) (BYGW) مورد بررسي قرار گرفت. بررسي­‌ها تحت شرايط آزمايشگاهي دماي 2 ± 25 درجه‌ي سانتي­گراد، رطوبت نسبي 8 ± 70 درصد و دوره­‌ي نوري 12 ساعت روشنايي و 12 ساعت تاريکي انجام شدند. هر تيمار در چهار تکرار مورد بررسي قرار گرفت. در اين تحقيق، تعدادي از فاکتورهاي زيستي مربوط به لاروها و حشرات كامل بررسي شدند. نتايج مطالعه‌ي حاضر نشان دادند كه طول دوره­‌ي نشو و نماي روياني و درصد تفريخ تخم‌ها در کليه‌­ي رژيم­‌هاي غذايي يکسان بودند و تحت تاثير نوع ماده­‌ي غذايي قرار نگرفتند. بيش‌ترين ميانگين‌هاي طول دوره‌ي لاروي، طول دوره‌ي پيش از تخم­ريزي، طول دوره‌ي از تخم تا ظهور اولين حشره‌ي كامل، تعداد تخم باقي­مانده در تخم‌دان، و کم‌ترين ميانگين‌هاي وزن لاروها، شفيره‌ها و حشرات کامل نر و ماده، تعداد تخم گذاشته شده، و طول عمر حشرات كامل نر و ماده در رژيم غذايي BYG مشاهده شدند. بيش‌ترين ميانگين‌هاي تعداد تخم گذاشته شده، درصد زند‌ه­‌ماني از تخم تا حشره‌ي كامل، وزن لارو­ها، شفيره­‌ها و حشرات کامل و طول عمر حشرات كامل، و کم‌ترين ميانگين‌هاي تعداد تخم باقي‌مانده در تخم‌دان، طول دوره‌ي پيش از تخم‌ريزي، طول دوره­‌ي لاروي و طول دوره‌ي از تخم تا ظهور اولين حشره‌ي كامل در رژيم­‌هاي غذايي FB و MYG مشاهده گرديدند. جمع‌بندي نتايج نشان داد كه اين دو رژيم غذايي (رژيم غذايي MYG بدون در نظر گرفتن هزينه‌هاي اقتصادي)، مطلوب­ ترين مواد غذايي براي پرورش‌هاي انبوه و مقياس‌كوچكِ آزمايشگاهي شب­‌پره‌ي مديترانه­‌اي آرد مي‌­باشند.

 

واژه‌هاي كليدي: شب‌پره‌ي مديترانه‌اي آرد، رژيم غذايي، ويژگي‌هاي زيست‌شناختي.

بررسي اثر سه حشره‌كش با منشا زیستی (سيرينول، پاليزين و تنداكسير) روی حشرات كامل شپشه‌ي برنج، Sitophi

پژوهش و نگارش:

سمیرا فوجردی

 

استاد راهنما:

 دکتر محسن یزدانیان

 

استادان مشاور:

دکتر علی افشاری

مهندس غلامعلي آساده

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

چکیده

     در این بررسی، اثر حشره‌­کشی سه نوع فرمولاسیون با منشا زیستی به نام­های تجاری سیرینول، پالیزین و تنداکسیر با دزهای 3000، 5000، 7000 و 10000 پی‌پی­ام علیه شپشه­‌ی برنج، Sitophilus oryzae، روی گندم، جو و برنج مورد ارزیابی قرار گرفت. آزمایش‌ها در دمای 2 ± 26 درجه­‌ی سانتی‌گراد، رطوبت نسبی 5 ± 65 درصد و تاریکی انجام شدند. ميزان مرگ‌ و‌ مير حشرات کامل پس از 7  و 14 روز شمارش شد. براي ارزيابي توليد نتاج، پس از 14 روز، حشرات مرده و زنده حذف و به‌ مدت 45 روز ديگر در انکوباتور و شرايط آزمايشگاهي فوق قرار داده شدند و پس از آن، تعداد حشرات کامل ظاهر شده شمارش گرديد. ميزان مرگ و مير حشرات کامل روي هر محصول به نوع سم، دز مصرفي و زمان درمعرض‌گذاري بستگي داشت. نتايج بررسی‌ها روی گندم نشان دادند که بيش‌ترين ميانگين مرگ و مير در گندم (48/71 درصد)، در دز 10000 پی‌پی‌ام، در تیمار پالیزین و زمان درمعرض‌گذاري 14 روز و کم‌ترين ميانگين توليد نتاج (5/32 حشره‌ي كامل)، در غلظت 3000 پی‌پی‌ام در فرمولاسیون سیرینول مشاهده شد. نتايج بررسی‌ها روی برنج نشان دادند که بيش‌ترين ميانگين مرگ و مير در برنج (91/69 درصد) در غلظت 10000 پی­‌پی­‌ام از فرمولاسیون پالیزین و پس از گذشت 14 روز بود. کم‌ترين ميانگين توليد نتاج (25/70 حشره‌ي كامل) در غلظت 7000 پی­‌پی­‌ام در فرمولاسیون سیرینول مشاهده گرديد. نتايج بررسی‌ها روی جو نشان دادند که بيش‌ترين ميانگين مرگ و مير در جو (75/78 درصد) در غلظت 10000 پی­‌پی­‌ام از فرمولاسیون پالیزین و پس از گذشت 14 روز و کم‌ترين ميانگين توليد نتاج نيز (5/89 حشره‌ي كامل) در غلظت 3000 پی­‌پی­‌ام از فرمولاسیون سیرینول ديده شد. نتايج بررسي حاضر حاكي از اين بودند که با افزايش دز مصرفي و زمان درمعرض‌گذاري، ميزان مرگ و مير شپشه‌ي برنج افزايش و ميزان توليد نتاج آن کاهش يافت. اثر حشره‌كشي نوع فرمولاسيون و دز بسته به نوع غله متفاوت بود. توليد نتاج نيز روي هر سه غله تقريبا مشابه بود.

 

واژه‌هاي کليدي: شپشه‌ي برنج، فرمولاسیون زیستی، اثر حشره‌کشي، گندم، جو، برنج.

ارزیابی حساسیت حشرات كامل شپشه‌ي برنج، Sitophilus oryzae (L.) (Col., Curculionidae)، به سه فرمولاسیو

پژوهش و نگارش:

غزاله يزدي

 

استاد راهنما:

دکتر محسن يزدانيان

 

استاد مشاور:

دكتر محمد حسن سرايلو

Normal 0 false false false

چکيده

     در اين پژوهش، ‌اثر حشره‌کشي ‌دو نوع خاک ‌دياتومه (با نام‌های تجاري سايان (Sa)، پايا (Pa) و  يک نوع‌ کائولن فراوري شده (با نام تجاري سپيدان (Se)) به ‌تنهايي و نيز به صورت مخلوط  (Sa + Pa، Sa + Se، Pa + Se و Sa + Pa + Se) روي گندم، جو و برنج عليه شپشه‌ي برنج،  Sitophilus oryzae، در دو دز 2/0 و 2 گرم بر کيلوگرم از هر محصول، در شرايط آزمايشگاهي (دما‌ي 26 درجه‌ي ‌سانتي‌گراد، رطوبت ‌نسبي 65 درصد و تاريکي مداوم) ارزيابي گرديد. ميانگين مرگ‌ و‌ مير حشرات کامل پس از 7 و 14 روز محاسبه شد. براي ارزيابي توليد نتاج، پس از 14 روز، حشرات مرده و زنده از نمونه‌ها حذف و نمونه‌ها به‌ مدت 45 روز ديگر در ژرميناتور و شرايط آزمايشگاهي فوق قرار داده شدند و پس از آن، تعداد حشرات کامل ظاهر شده شمارش گرديد. ميزان مرگ و مير حشرات کامل روي هر محصول به نوع سم، دز مصرفي و زمان درمعرض‌گذاري بستگي داشت. نتايج بررسی‌ها روی گندم نشان دادند که بيش‌ترين ميانگين مرگ و مير در گندم (9/99 درصد) در دز 2 گرم بر کيلوگرم از تيمارSa + Pa - 14 روز و کم‌ترين ميانگين توليد نتاج (25/7 فرد در هر ظرف) نيز در تيمار Pa- 2 گرم بر کيلوگرم مشاهده شد. نتايج بررسی‌ها روی برنج نشان دادند که بيش‌ترين ميانگين مرگ و مير در برنج (44/98 درصد) در دز 2 گرم بر کيلوگرم از تيمار Pa- 14 روز مشاهده شد. کم‌ترين ميانگين‌هاي توليد نتاج (يک فرد در هر ظرف) نيز در تيمار‌هاي Pa- 2 گرم بر کيلوگرم، Sa + Pa + Se- 2 گرم بر کيلوگرم و Sa + Pa- 2 گرم بر کيلوگرم و نيز تيمار Pa + Sa- 2/0 گرم بر کيلوگرم مشاهده گرديدند. نتايج بررسی‌ها روی جو نشان دادند که بيش‌ترين ميانگين مرگ و مير در جو (31/85 درصد) در دز 2 گرم بر کيلوگرم از تيمار Pa- 14 روز و کم‌ترين ميانگين توليد نتاج (5/9 فرد در هر ظرف) نيز در تيمارSa + Pa + Se  - 2 گرم بر کيلوگرم ديده شد. نتايج بررسي حاضر نشان دادند که با افزايش دز مصرفي و طول زمان درمعرض‌گذاري، ميزان مرگ و مير شپشه‌ي برنج افزايش و ميزان توليد نتاج آن کاهش يافت. اين سه فرمولاسيون بيش‌ترين‌ اثر را در گندم و برنج و کم‌ترين اثر را در جو داشتند. کم‌ترين ميانگين‌هاي توليد نتاج شپشه‌ي برنج نيز به ترتيب در برنج، گندم و جو مشاهده شدند.

                       

واژه‌هاي کليدي: شپشه‌ي برنج، خاک دياتومه، کائولن فراوري شده، اثر حشره‌کشي، گندم، جو، برنج.

مدیریت تلفیقی سه آفت کلیدی در تولید توت‏فرنگی ارگانیک در شرایط گلخانه

پژوهش و نگارش:

ليلا كياني

استادان راهنما:

دكتر محسن يزدانيان

دكتر بهرام تفقدي نيا

استاد مشاور: دكتر محمد حسن سرايلو

چکیده

در سال‏های اخیر، کشت ارگانیک میوه‏‌ها و سبزیجات در سراسر جهان افزایش یافته است. کشاورزی ارگانیک نوعی کشاورزی است که گیاهان، به ویژه میوه‏‌ها و سبزیجات را بدون استفاده از آفت‏کش‏‌ها، علف‏کش‏‌ها و کودهای مصنوعی یا تنظیم‏‌کننده‏‌های رشد گیاهی پرورش می‏‌دهد. در این تحقیق، مدیریت تلفیقی سه آفت کلیدی در تولید توت‏‌فرنگی ارگانیک بررسی گردید. آزمایش‏‌ها روی توت‏‌فرنگی رقم سِلوا در گلخانه‏‌های آزمایشی سازمان پژوهش‏‌های علمی و صنعتی ایران انجام شدند. آفات مورد بررسی در این تحقیق شامل کنه‏‌ی تارتن دونقطه‏‌ای، Tetranychus urticae Koch، تريپس غربي گل،Frankliniella occidentalis (Pergande) و شته‏‌ي توت‏‌فرنگي،Chaetosiphon fragaefolii (Cockerell)  بودند. صفات مورد بررسی نیز عبارت بودند از: مقایسه‏‌ی جمعیت‏‌های آفات در گلخانه‏‌های ارگانیک و شاهد؛ مقایسه‏‌ی عملکرد بوته‏‌ها و کیفیت محصول (متوسط وزن یک میوه) در گلخانه‏‌های ارگانیک، شاهد و تجاری؛ تاثیر حشره‏‌کش‏‌های آلی در کنترل تریپس غربی گل و کنه‏‌ی تارتن دونقطه‌اي و ارزیابی کارایی توري‏‌های‏ ضدحشره در جلوگيري از ورود آفات توت‏‌فرنگي به داخل گلخانه در شرايط آزمايشگاهی. آزمایش‏ه‌ای انجام شده در قالب طرح کاملا تصادفی و به صورت طرح‏‌های فاکتوریل معمولی و نیز روش تاگوچی با استفاده نرم‌افزارهای Mstatc، Qualitek و Minitab مورد تجزیه و تحلیل آماري قرار گرفتند. نتایج نشان دادند که فراوانی جمعیت‏‌های این آفات در گلخانه‏‌ی ارگانیک از گلخانه‏‌ی شاهد کم‏تر بود. همچنین، میزان محصول در گلخانه‏‌ی تجاری از گلخانه‌ی ارگانیک بیش‏تر بود. با این وجود، در متوسط وزن یک میوه بین این دو گلخانه اختلاف معنی‏‌داری وجود نداشت. نتایج ارزیابی کارایی حشره‏‌کش‏‌های آلی در کنترل تریپس غربی گل و کنه‏‌ی تارتن دونقطه‏‌ای نشان دادند که به ترتیب عصاره‏‌ی سیر، پیاز و فلفل و عصاره‏‌ی گیاهی نیم به خوبی توانستند این آقات را کنترل کنند. نتايج اين آزمايش همچنین نشان دادند که توری 23 × 13، عبور شته‌ي C. fragaefolii را به میزان 94 درصد کنترل کرد، با این وجود، این توری نیز نتوانست مانع عبور تريپس F. occidentalis و کنه‏‌ی T. urticae  شود. توری 34 × 30 عبور شته‌ي C. fragaefolii، تريپس F. occidentalis و کنه‏‌ی T. urticae را به ترتیب به میزان 100، 60 و 8/13 کنترل کرد.

واژه‏‌های کلیدی: کشاورزی ارگانیک، مدیریت تلفیقی آفات، توري‏ ضدحشره‌، توت‏‌فرنگي، گلخانه.

اثر غلظت قند و دفعات تغذيه بر برخي از ويژگي‌هاي زيستي زنبور پارازيتوييد Habrobracon hebetor (Hym., B

پژوهش و نگارش:

حديث خباز صابر

استاد راهنما:

دكتر محسن يزدانيان

استاد مشاور:

دكتر علي افشاري

چکيده

     زنبور پارازيتوييد Habrobracon hebetor (Hym., Braconidae) يک پارازيتوييد خارجي همه‌جازي است که به عنوان يکي از مهم­ترين عوامل کنترل بيولوژيک، عليه بسياري از بالپولکداران آفت کاربرد دارد. حشرات کامل اين پارازيتوييد به منابع قندي به عنوان منبع انرژي نياز دارند. در اين تحقيق، اثر غلظت­هاي قندي و دفعات تغذيه بر طول عمر و باروري اين زنبور بررسي شد. اثر دو فاکتور ترکيب قندي گلوکز- فروکتوز- ساکارز با نسبت 1:1:1 در غلظت­هاي 0، 10، 30، 50 و 70 درصد و دفعات تغذيه (عدم تغذيه، تغذيه از آب، تغذيه فقط در روز اول، و تغذيه­‌هاي هر روز يک­بار، هر دو روز يک­بار، هر سه روز يک­بار و هر چهار روز يک­بار) مورد آزمون قرار گرفت. بيش­ترين طول عمر حشرات نر و ماده در نبود لاروهاي ميزبان، به ترتيب با تغذيه از غلظت­هاي 50، 30 و 70 درصد (به ترتيب با ميانگين­هاي 76/34، 1/31 و 6/27 روز براي حشرات نر و 23/43، 56/39 و 76/39 روز براي حشرات ماده) به دست آمد. در حضور لاروهاي ميزبان، در طول عمر حشرات ماده با تغذيه از غلظت­هاي مختلف تفاوتي مشاهده نشد. در آزمون مقايسه­‌ي حضور و عدم حضور ميزبان، بيش­ترين طول عمر در غلظت­هاي 50، 30 و 70 درصد در نبود ميزبان به دست آمد. در آزمايش مربوط به تاثير دفعات تغذيه بر طول عمر حشرات کامل در نبود ميزبان، تغذيه­‌ي هر روزه­‌ي حشرات ماده و تغذيه­‌هاي هر روزه، هر دو روز يک­بار و هر سه روز يک­بار حشرات نر از ترکيب قندي 30 درصد، به ترتيب با ميانگين­‌هاي 56/39، 1/31، 24 و 73/20 روز بيش­ترين طول عمر را ايجاد کردند. در حضور ميزبان هم بين ميانگين­‌هاي طول عمر تفاوت معني‌­داري مشاهده نشد. در آزمون مقايسه­‌ي حضور و عدم حضور ميزبان نيز تغذيه­ي هر روزه در نبود ميزبان، و تغذيه­‌ي هر روزه و هر چهار روز يک­بار در حضور ميزبان، بيش­ترين طول عمر را ايجاد کردند. در آزمايش­هاي مربوط به توليد نتاج، تغذيه­‌هاي حشرات ماده به ترتيب از غلظت­هاي 50، 30 و 70 درصد ترکيب قندي بالاترين توليد مثل را به ترتيب با ميانگين­هاي 5/105، 65/94 و 85/77 عدد زنبور کامل خارج شده دارا بودند. در آزمايش مربوط به تاثير دفعات تغذيه نيز تغذيه‌ي هر روزه­‌ي حشرات ماده از غلظت 30 درصد ترکيب قندي بالاترين توليد نتاج را به همراه داشت.

 

واژه‌­هاي کليدي: Habrobracon hebetor، ترکيب قندي، غلظت، دفعات تغذيه، طول عمر، توليد نتاج.

جمع آوري و شناسايي فون کنه‌هاي بالاخانواده‌ي Raphignathoidea (Acari: Prostigmata) در شهرستان گرگان،

پژوهش و نگارش:

شيلا شيرين‌بيک مهاجر

 

استادان راهنما:

دکتر محسن يزدانيان

دکتر عليرضا صبوري

 

استادان مشاور:

دکتر محمد باقري

دكتر غلامعلي آساده

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

چکيده

بر اساس بررسي‌هاي انجام گرفته طي سال‌هاي 1388 و1389 ، در کل حدود 1500 اسلايد

ميکروسکوپي از زيرراسته‌ي پيش‌استيگمايان تهيه شدند که کنه‌هاي متعلق به بالاخانواده‌ي Raphignathoidea کم‌ترين فراواني در بين زيستگاههاي مورد بررسي شامل خاك، اندامهاي هوايي، گياهي، خزه‌ها، گلسنگ‌ها و غيره را نشان دادند. در بين گونه‌هاي بالاخانواده‌ي Raphignathoidea

بيشترين و کمترين فراواني به ترتيب به جنس‌هاي Agistemus  و Eustigmaeus از خانوادهي Stigmaeidae تعلق داشت. به طور کلي، 9 گونه متعلق به 7 جنس و 4 خانواده از اين بالاخانواده ثبت

شدند که از اين ميان دو گونه براي دنيا و دو گونه‌ي ديگر براي ايران جديد گزارش مي‌شوند که به

ترتيب با دو و يک ستاره مشخص شده‌اند. کنه‌هاي جمع‌آوري شده از بالاخانواده‌ي Raphignathoidea عبارتند از:

1- گونه‌ي Neognathus terrestris از خانواده‌يCaligonellidae .

2- گونه‌ي Favognathus n. sp. ** از خانواده‌ي Cryptognathidae.

3- خانواده‌ي Raphignathidae

3-1 گونه‌ي Raphignathus aethiopica

3-2 گونه‌ي Raphignathus zhaoi.

4- خانواده‌ي Stigmaeidae

4-1 گونه‌ي Storchia yazdaniani n. sp. **.

4-2 گونه‌ي Stigmaeus sp..

4-3 گونه‌ي Agistemus collyerae.

4-4 گونه‌ي Agistemus industani.

4-5 گونه‌ي Eustigmaeus nasrinae.

4-6 گونه‌ي Eustigmaeus segnis.

بررسی فون کنه‌هاي پارازیتنگوناي خشکی‌زي انگل خارجی بندپایان در شهرستان گرگان، استان گلستان

پژوهش و نگارش:

ناهيد سوخت‌سرايي

 

اساتید راهنما:

دکتر محسن يزدانيان

دکتر عليرضا صبوري

 

اساتید مشاور:

دكتر آزاده زاهدي‌ گلپايگاني

مهندس محمد تقي مبشري

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

چكيده

در اين بررسی که طی سال‌هاي 1388 تا 1389 انجام گرفت، در مجموع هفت گونه و يازده جنس از پنج خانواده جمع‌آوري شدند که در بين آن‌ها، چهار جنس براي اولين بار از ايران و چهار گونه براي اولين بار از دنيا گزارش مي‌شوند که به ‌ترتيب با علامت‌هاي * و ** مشخص گرديده‌اند. لازم به ذكر است كه بالاخانواده‌ي Calyptostomatoidea براي اولين بار از خاورميانه گزارش مي‌شود. اسامی گونه‌ها به ترتيب زيرگروه‌ها، بالاخانواده‌ها و خانواده‌ها به شرح زير است:

I. Erythraeina

         I-I. Erythraeoidea

                                    I-I-I. Erythraeidae

                                            - Callidostomatinae  

                 1. Charletonia sp. nov. 1** (larva)

                 2. Charletonia sp. nov. 2** (larva)

                 3. Abrolophus sp. (adult & deutonymph)

                       - Leptinae

                 4. Leptus sp. nov. ** (larva)

           I-I-II. Smarididae

                 5. Smaris sp. (adult)

   I-II. Calyptostomatoidea

                    I-II-I. Calyptostomatidae  

                 6. Calyptostoma * sp. nov. ** (larva)

II. Trombidina

   II-I. Trombidioidea

                      II-I-I. Trombidiidae 

                - Allothrombiinae

                7. Allothrombium pulvinum Ewing, 1917 (adult)

                - Caenothrombidiinae

                8. Caenothrombium sp.* (adult)

                       II-I-II. Microtrombidiidae   

                 - Eutrombidiinae

                   9.  Eutrombidium djorjevici Saboori & Pešić, 2006 (larva)

                 - Microtrombidiinae

                10. Microtrombidium sp.* (larva)

                11. Trichotrombidium rafieiae Saboori, 2002 (larva)

                12. Echinothrombium sp.* (adult)

تمام گونه‌هاي جمع‌آوري شده به صورت اسلايدهاي ميكروسکوپی دايمی در مجموعه‌ي کنه‌شناسی، موزه‌ي جانورشناسي استاد جلال افشار، گروه گياه‌پزشکی، پرديس کشاورزي و منابع طبيعی دانشگاه تهران (کرج) نگهداري مي‌شوند.

 

واژه‌هاي کليدي: فون، کنه‌هاي پارازيتنگوناي خشکي‌زي، گرگان، گونه‌ي جديد، گزارش جديد.